5 januari 2006

Oudjaarsavond
Allereerst nog de beste wensen voor het nieuwe jaar! Het grote voordeel van oudjaarsavond Down Under vind ik dat door de gemeente voor een groot bedrag vuurwerk op een centrale plaats wordt afgestoken. Je hoeft dus niet je brievenbus dicht te plakken, je auto te verstoppen en je kan gewoon over straat zonder bang te zijn om een rotje naar je hoofd te krijgen. Geweldig, zouden ze in NL ook moeten doen. En als je in NL buren hebt die niets aan vuurwerk doen, is er ook niets aan : -). Je staat hier niet te kou-kleumen in de sneeuw zoals dit jaar in NL, maar gewoon in je t-shirtje en korte broek.
Na het vuurwerk zijn we naar Jeng gegaan waar haar familie met een berg eten zat en nog een aantal vrienden. Volgens Filipijns gebruik moesten we eerst eten. Haar moeder had vanaf 10 uur in de ochtend staan koken en daar was het resultaat absoluut naar.
Jeng had nadrukkelijk verzocht of ik wat kettingen wilde meenemen, welk aanbod ik natuurlijk aangenomen heb ; -) Ik had 18 kettingen meegenomen en was er in no-time 13 kwijt. Het was heel grappig om te zien hoe enthousiast de meiden waren over m'n kettingen. Ik ben zelfs nog met vervolgorders naar huis gegaan. De foto is helaas niet zo scherp, maar geeft wel een indruk van het moment. Ik hoop dat dit een goed voorteken voor ons nieuwe jaar is!	iedereen heeft wel een ketting om en/of vast

Dinsdag 3 januari 2006 Vandaag is de werkweek in Australie weer begonnen. Als een feestdag in het weekend valt, dan wordt de maandag vrij gegeven. Zoals vorig jaar kerst in het weekend viel, dan krijg je de maandag vrij. Nu viel nieuwjaarsdag op zondag, dus de maandag was een public holiday voor de Ozzies. Behalve voor de sales mensen uiteraard. De grote bedrijven waren op nieuwjaarsdag gewoon open van 9 tot 5.
Public holiday En zoals heel NL op een vrije dag naar het strand gaat, zo gingen wij met onze koelbox gevuld en alle andere Ozzies op public holiday naar de Great Ocean Road. Alle dorpjes helemaal packed, maar wel gezellig. Onderweg kwamen we een bordje "waterval" tegen en daar zijn we impulsief gaan wandelen. Dat vind ik juist zo leuk aan Australie. In onze huiskamer in Geelong had ik niet bedacht dat ik speciaal naar die waterval zou willen, maar als we er zo voorbij rijden, vind ik het harstikke leuk om te stoppen en te exploren. De route was natuurlijk weer goed uitgestippeld met de bekende board walks.
Dagje uit op Public Holiday	onderweg genieten van het uitzicht

De foto’s van het huis: dit huis is erg populair aan de great ocean road, iedereen kent het wel. We zien het huis ook regelmatig op televisieprogramma’s als Hot Property. Het huis is zojuist voor het eerst sinds het gebouwd is in de jaren 70 voor ca. 2 miljoen dollar verkocht. Je kan twisten over de smaak, maar je hebt wel een fantastisch uitzicht over de great ocean road!
Foto hierboven: hier begint de great ocean road officieel Foto rechts: Drive on left: het lijkt me logisch om deze borden bij de vliegvelden te plaatsen waar toeristen voor het eerst in een huurauto stappen. Maar waarom staan ze hier? Mijn gedachte is dat hier veel toeristen komen in een huurauto en dat ze, nadat ze van het fantastische uitzicht genoten hebben, even “vergeten” dat ze ookalweer links moeten rijden. Zou het niet?
de great ocean road is erg bochtig	Lorne is packed: er is geen enkele parkeerplaats meer te vinden in Lorne, het is packed met “holiday makers”
Op de achtergrond een waterval	Picknick: onderweg picknicken met zelfgemaakte pasta- en aardappelsalades
NLS films Sinds we in Geelong zitten, hebben we al vier NLse films op de televisie gezien. Dat is dus zo'n gemiddelde van 1 NLse film per 2 weken. Er zijn hier vijf gratis televisiekanalen, waarvan Ten en seven het meest bekeken worden. ABC is een wat alternatiever kanaal waar dus NLse films worden uitgezonden. Zo hadden we afgelopen vrijdag Lek. En daarvoor Ja zuster, nee zuster en Grimm. Ik vind het erg grappig om hier op de tv NLs te horen. Hondenwater "Cold water for hot doggies" Dit is een kreet boven een bakje water in Pakington Street. Het valt ons op dat hondenliefhebbers 'gewoon' een bakje water voor honden neer zetten. Dat kan een restaurant zijn (zie je ook wel in NL), maar ook een winkel of in een park. In NL zou het bakje allang weggeroofd zijn omdat iemand het wel kan gebruiken, of gewoon 'leuk' wil zijn. Een foto volgt zeker. Woensdag 4 januari Gisteravond had ik twee meiden op bezoek die met meer naar huis zijn gegaan dat ze oorspronkelijk van plan waren. Ze kwamen hun bestellingen ophalen, maar toen ze m'n nieuw gevulde wasrekje met kettingen zagen, konden ze de verleiding niet weerstaan. De moeder van Jeng heeft aangeboden dat ik een aantal kettingen aan haar mocht "afgeven" en dan zou zij ze voor mij wel kwijt raken (verkopen dus) in de Filipijnse gemeenschap. Raadj en ik hebben nu een klein productielijntje opgezet met de kettingen die het hardst lopen. Eerst zoek ik de kralen bij elkaar in een bakje. Dan schuif ik de bakjes door naar Raadj die de kralen 'voor-prepareert' en daarna gaan de bakjes weer naar mij om ze uiteindelijk in elkaar te zetten. Uiteraard moet een en ander ook geadministreerd worden, dus dat houd ik allemaal bij in een excelsheet. Ik vind het leuk om te zien hoe we samen de kettingen maken en dat ze mensen daar interesse in hebben. In NL hadden we een druk sociaal leven en waren we daar erg druk mee. En ook met ons werk natuurlijk. Maar aangezien het hier allemaal wat rustiger verloopt en we onze spullen nog steeds niet hebben, storten we ons allebei hier op.