Eindelijk weer een update! In de laatste update schreef ik dat we twee weken zonder internet zouden zitten, uiteindelijk is dat 2 maanden geworden. Een hele hoop frustratie omdat iedereen een ander als de ‘schuldige’ aanwees en een hoop extra kosten omdat kabels verlegd moesten worden. 

Toen we eindelijk internet hadden, waren mijn ouders inmiddels hier. En we kregen onverwachts vroeg onze tweede zoon. Complicaties en extra operaties en een ge-crash-te computer waren allemaal redenen dat er weinig van schrijven terecht is gekomen.

 En nu (maart 2010) eindelijk weer een update met heel veel foto’s.

23 november 2009        De verhuizing

Inmiddels wonen we alweer een week in ons nieuwe huis, vorige week zaterdag zijn we verhuisd. ’s Ochtends om 8 uur stonden Ruud, Mark en James klaar om ons te helpen. Hoewel Raadj en ik niet helemaal georganiseerd waren (als in: niet alles was ingepakt), waren de mannen toch om half 1 al klaar met al onze zooi van ons oude huis naar het nieuwe te brengen met maar twee truck loads. Hoewel er in eerste instantie 35 graden was voorspeld en dit later bijgedraaid was naar 28 is het uiteindelijk niet warmer geworden dan 25 graden dus we hadden veel geluk met de temperatuur.

Dette – die tegenover ons woont – had aangeboden op Sunil te passen. Dit was de allereerste keer dat Sunil een hele dag bij iemand anders zou zijn, afgezien van day care twee keer per week. En ik denk dat day care geholpen heeft, want ik had me druk gemaakt om niets. Zodra Sunil binnenkwam en al het speelgoed van Gab-Gab zag (Gabriel is bijna 3), was hij mij totaal vergeten. Om elf uur vertelde James (man van Dette, vader van James) dat Sunil al TWEE kommetjes met noodles had gegeten!! Alsof het kind thuis niets te eten krijgt..

Nadat alles verhuisd was en we lunch hadden, kwam Dette met Gab-Gab en Sunil. Raadj en ik herkenden ons eigen kind niet.. Sunil had kleertjes van Gab aan (ze waren samen in bad geweest), een ander petje op en zat in het wandelwagentje van Gab, het leek wel een Filipinootje met die andere kleertjes en dezelfde huidskleur als Gab.

Na de lunch boden Dette en James aan nog langer op Sunil te passen waardoor Raadj en ik die middag de tijd hadden om flink aan de slag te gaan. Na enkele uren hadden we Sunils kamertje, onze slaapkamer, badkamer en de woonkamer ingericht. Aan het einde van de middag staken we de straat over om Sunil op te halen en wederom herkenden we hem niet. Sunil was helemaal door het dolle heen van de hele dag met Gab-Gab spelen en hij deed allemaal nieuwe dingen die hij van Gab geleerd had.

 Het hek

 Op donderdagmiddag voor de verhuizing hadden we eindelijk contact met onze nieuwe buurvrouw over het hek. Op vrijdag konden we de uiteindelijke opdracht geven en de hekkenmeneer had gezegd dat het over twee weken geplaatst zou worden. Wel logisch natuurlijk dat hij deze opdracht moest inplannen, maar dat betekende voor ons nog twee weken in de stof en te kijk zitten voor al het voorbijkomende verkeer. Op dinsdagochtend stonden ze echter al in de tuin te graven en woensdagmiddag stond het complete hek er!

Een mannetje van (denken we) ergens begin zeventig stond met 30 graden gaten te graven om de palen in de grond te zetten. De dag erna vroeg ik hem hoeveel dagen hij nog bezig zou zijn en z’n antwoord was ‘oh.. nog drie uurtjes’. In drie uur tijd alle planken tegen de palen aan timmeren?? In z’n eentje?? Ja dus, drie uur later was hij klaar, ongelovelijk. Hij was dus anderhalve dag bezig met het neerzetten van de palen, het uitrekenen en de tussenbalken en hij had maar drie uur nodig voor alle planken

 Het huis

 We kunnen maar niet geloven dat het huis van ons is. En hoe mooi we het vinden. En hoe groot! Het is van binnen veel groter dan dat het van buitenaf lijkt. De woonkamer en het eetgedeelte is nog steeds klein (voor Australische begrippen), maar vanuit de keuken heb je een heel rijk gevoel, zo een grote keuken en met uitzicht op de woonkamer, eetgedeelte en de tuin. Onze slaapkamer is megagroot en had best wel wat kleinder gekund. De ensuite waar we ons zo op verheugd hadden, verbaast ons nog elke dag.

In het vorige huurhuis hadden we het woon- en eetgedeelte aan 1 kant van het huis en met een gang kwam je langs alle slaapkamers, laundry en badkamer. Omdat het woon- eet- en kookgedeelte nu midden in het huis is en je twee kanten op kunt (een kant gaat naar onze slaapkamer, de study en de garage en het andere gedeelte naar Sunils kamer, derde slaapkamer, tweede badkamer en laundry) heb je het idee dat het huis groot is omdat je juist verschillende kanten op kunt.

Eerste keer buiten eten in onze nieuwe tuin
Zonsondergang vanuit onze achtertuin		Woonkamer/keuken
Keuken		Woonkamer
Master bedroom		Ensuite master bedroom
Tweede badkamer		Slaapkamer Sunil
Slaapkamer broertje Sunil		Laundry
Tweede toilet		Study

Behang

Begin dit jaar is Ruud met zijn vrouw Angeli vanuit NL naar Geelong geemigreerd. Ruud heeft in een jaar tijd zeer succesvol z’n eigen bedrijf op gezett als schilder/behanger en hoewel hij het megadruk heeft, had hij gelukkig nog tijd om bij ons drie muren te behangen.

Behang uitzoeken hier in Australie is toch heel anders. Ik had ergens gelezen (zal wel in een NLs tijdschrift zijn geweest?) om naar discontinued behang te vragen omdat dat goedkoper zou zijn. Bij de eerste verfwinkel werd ik direct uitgelachen. Na een korte uitleg (hoe je in Europa behang koopt) begreep de eigenaar m’n vraag en hij zei dat hij nog twee migranten kende, zowel Ruud als Chris (uit de UK) (iedereen kent iedereen in Geelong). Ik had verwacht een wand met rollen behang te zien en van daaruit m’n keuze te maken, maar dat is dus niet zo. Behangbedrijven verkopen een behangboek aan de winkels en daaruit maak je je een keuze maken. En goekoop is het zeker niet, sommige rollen kosten wel $350-$400! (dat is dan wel aan het duurdere eind van de range uiteraard).