7 december 2009  Airconditioning

Via vriend Ameet hebben we een deal kunnen sluiten voor airconditioning – hij heeft ons de unit only verkocht en de installatiemeneer zou ons een lagere prijs vragen als we het niet via de winkel zouden doen. Ameet heeft ons de bezorgkosten kwijtgescholden en heeft het apparaat ook nog eens een week eerder kunnen laten bezorgen. Nadeel van het “niet via de officiele weg gaan” is dat we erg lang moesten wachten tot de installatiemeneer tijd had, tenslotte moet het in z’n vrije tijd. Maar omdat wij al zo lang aan het wachten waren (hij wist enkele maanden geleden al dat we een apparaat gingen kopen en hij had het al helemaal ingetekend in ons huis), kregen we voorrang op z’n andere klanten. Zaterdag was eindelijk de dag dat we airconditioning hebben gekregen.

Ik noem het airconditioning, maar eigenlijk is het evaporative cooling, ik weet eigenlijk niet of dat ook in NL bekend is. Het is een groot apparaat dat op het dak geplaatst wordt waarin een grote spons en een bak water zit. De lucht wordt door de spons getrokken en via roosters in het huis geblazen. Veel goedkoper om te laten draaien en ook nog eens mileubewust (ok, kost wel electriciteit, maar veeeeel minder dan bij een airconditioner). Nadeel is dat het op hele vochtige dagen niet echt werkt. Welliswaar zal het toch nog minstens 10 graden verschil geven met buiten. Voor komende zomer worden temperaturen van 50 graden (!!!) voorspeld (maximum termperatuur vorige zomer was 47.5 graad!) en met een zwangere buik en een peuter zie ik het echt niet zitten om het huis uit te drijven of verplicht in het winkelcentrum te hangen.

Zaterdag stonden twee installatiemeneren al om 8 uur voor de deur om het ding te installeren. Raadj en ik moesten toch wel lachen toen een van de jongens ons plafond met een broodmes stond uit te snijden. Eigenlijk vinden we het niet grappig, maarja, zo worden de huizen hier nou eenmaal gebouwd: ze zetten wat houten palen tegen elkaar, timmeren er wat karton (gipsplaat) tegenaan en klaar is je huis. Vandaar dat huizen hier ook zo snel gebouwd kunnen worden. En ook zo lawaaierig zijn.

Barwarre Estate

In onze wijk beginnen de huizen al aardig uit de grond te schieten. Er is 1 ander huis dat het weekend na ons is ingetrokken en de rest is nog bezig. Ongeveer de helft moet nog beginnen.

De buurman aan de overkant/naast ons is al weeeeken in z’n eentje bezig op avonden en in de weekenden. Raadj en ik waren toch wel erg nieuwsgierig dat we een praatje zijn gaan maken. Blijkt dat die man in z’n werktijd een bouwer is en dit is z’n eigen ontwerp is. Hij heeft het geheel ontworpen naar eigen smaak (is ook wel te zien, daarom waren we ook zo nieuwsgierig). Heel langzaam komt hij vooruit. Vrienden van hem hadden gevraagd of ze mochten helpen, maar dat wil hij niet – dan moet hij uitleggen hoe hij het wil hebben en misschien zelfs opnieuw doen, dat hij het liever zelf doet. Knap hoor, hij doet echt bijna alles zelf. Alleen met het dak erop zetten had hij wat hulp gevraagd aan vrienden.

De buurvrouw naast ons (waarmee we het hek delen) is nog steeds niet begonnen. Toen ik haar enkele weken geleden aan de telefoon had, zei ze dat het nog ‘drie weken zou duren volgens de bouwer’. Daarin hoorde ik al het sarcasme dat ze weinig vertrouwen had in haar bouwer. Ik kan niet wachten om te horen wie haar bouwer is, we denken die man waarmee wij bijna in zee waren gegaan. Raadj ziet hem trouwens regelmatig heel langzaam langs ons huis rijden. We zijn ontzettend blij dat we niet met die man akkoord zijn gegaan, we waren gewoon een nummer geweest en hadden we een standaard huis gekregen.

De tuin

Avond na avond heeft Raadj onze tuin staan omhakken. Omdat ons land uit klei bestaat, moest de grond eerst gemixed worden met compost en nog een ander goedje. En daarom moest de droge klei eerst omgehakt worden voordat de compost erdoor kon. Mark heeft ook een behoorlijk aantal uren in de tuin staan helpen met het omhakken, verspreiden van de compost en het leggen van de grasmat. Ook is hij met ons meegeweest naar diverse tuincentra om te helpen.

Avond na avond staan hakken		Compostmix wordt geleverd
Compostmix wordt geleverd		En hoe komt dat nu in de achtertuin?
50 kruiwagenritjes naar de achtertuin		Mannen onder elkaar komen bij
Gras wordt geleverd om 6 uur 's ochtends		Grasmatten worden geleverd
Eerst de grond gelijk maken		Graslegexpert Mark
Werkbespreking		Sunil vindt het mooi

Ontslag

In november heb ik  zwangerschapsverlof ingediend, maar helaas moest ik het woord ‘zwangerschapsverlof’ vervangen voor ‘ontslag’ omdat er officieel geen baan is om naar terug te keren. Tegen de tijd dat ik weer aan het werk zou gaan (juni 2010), is “mijn” Skilled Migration project afgelopen. Op dit moment is nog onduidelijk of de staat een nieuw project zal gaan financieren en daarom kan de gemeente mij niet in dienst houden. Het bevalt me helemaal niets om nu werkeloos thuis te zitten, terwijl de vorige keer de 8 maanden zwangerschapsverlof was. Dat voelt toch heel anders en het staat ook minder positief op m’n cv. Maarja, ik ga me er nu nog niet druk over maken, ik heb iets heel belangrijks voor nu – het grootbrengen van onze twee zoontjes.

We zien wel wat er gebeurt in juni/juli.

16 december   Aankomst pappa & mamma

Vandaag zijn pappa en mamma weer gekomen, pappa voor de tweede keer, mamma voor de vierde keer. En weer werd dit bezoek anders dan vorige jaren. Ik had gehoopt nog veel te kunnen wandelen en met m’n ouders diverse uitstapjes te maken, maar deze zwangerschap kostte me toch meer energie dan de vorige. Hoewel ik bij Sunil nog tot twee weken voor de uitgerekende datum gewerkt heb en ik nu full-time thuis zit.

We hebben daarom niet zo veel gedaan, behalve dat we veel op terrasjes hebben gezeten en heel veel crepes au chocolat hebben gegeten.

Crafts market St Kilda

Het is alweer vier jaar geleden dat we naar de crafts market in St Kilda zijn geweest – deze markt is net zo bekend als de Albert Cuijp in Amsterdam: als je in Melbourne bent, dan “moet” je naar de crafts market die elke zondag gehouden wordt langs het strand van de suburb St Kilda.

In St Kilda heeft een hele bekende straat, Ackland Street, die bomvol zit met restaurantjes, cafeetjes, cakewinkeltjes en boutiekjes.

Ackland Street...		...staat bekend om de vele Europese taartjeswinkels

En omdat St Kilda aan de baai ligt, maakt dit ook een hele populaire surburb onder de Melbournians en toeristen.

Dagje Melbourne

Omdat de trein zowat in onze achtertuin stopt, hebben we de trein naar Melbourne genomen. Duurt maar een uurtje en stopt midden in CBD, ideaal.
We zijn naar Queen Victoria Market gegaan – deze markt staat bekend om het eten en het “toeristenspul” (waar elke toerist kadootjes koopt om mee naar huis te nemen). We hebben wat door het centrum gewandeld en vooral veel op terrasjes gezeten en naar de mensen gekeken.

Marshall trainstation in onze achtertuin		Deze foto is vanuit de trein genomen, het lichtgrijze dak (derde dak van rechts) is ons huis
Main shopping street in Melbourne		Een van de vele arcades in Melbourne CBD
Met pappa op de foto in South Bank

Eerste kerstdag

Merry Christmas 

Na een uitgebreid champagne ontbijt zijn we naar het strand van Point Lonsdale gegaan voor een wandeling langs het strand. We hadden gehoopt op een terrasje te kunnen zitten, maar alle cafeetjes en restaurantjes waren gesloten! In Australie zijn altijd alle winkels / cafeetjes open, maar op eerste kerstdag zijn ze dicht, wat we kennelijk vergeten waren. Wij zijn er zo aan gewend dat alles altijd maar open is, supermarkten zijn hier 7 dagen per week open, van 6 uur ’s ochtends tot 10 of zelfs 12 uur ’s avonds en sommige zijn zelfs de hele nacht open. Sommige warenhuizen zijn ook 24 uur per dag open (dat je je afvraagt wie er nou ’s nachts kleding of een cd gaat kopen??), maar eerste kerstdag is alles dicht.

Champagne ontbijt		Wandelen in Point Lonsdale
Feestelijk drankje		Typische Xmas barbie met steak en lamb
Ozzie traditie een ham met Xmas

Boxing Day (tweede kerstdag)

 Op tweede kerstdag zijn alle winkels vroeger dan normaal open. Mensen sparen het hele jaar om vandaag heel veel geld uit te geven – veel artikelen zijn flink afgeprijsd.
Wij vermaken ons wederom op een terrasje met een crêpe Death by Chocolate en crêpe Grand Marnier.

Crepes eten		Met pappa en opa in de draaimolen	Filmpje

Picknicken in het park

Het is een Australische traditie dat je nog dagen na kerst de overgebleven ham op je brood eet. Sandwiches met ham mee naar het park.

Botsing		Met een glaasje-teveel-op-achter-het-stuur
Pickinicken in het park		Een dansje op de crafts market in Queenscliff

Oudjaarsdag

Na vijf jaar is het er ein-de-lijk van gekomen om oliebollen te bakken – met dank aan het recept van Martijn ;-) (zie december 2007)

M’n vader zat van ellende onder de airco in huis, m’n moeder hield me buiten gezelschap – wie verzint het nou om met 38 graden buiten oliebollen te gaan bakken??

Oliebollen bakken		Het resultaat	Filmpje: Terwijl mama en oma oliebollen bakken gaat Sunil even dollen met opa
Even proeven		Vuurwerk aan de baai